Pół wieku temu (jak to ładnie brzmi - pomyśleć, że moja młodość przypadła na czasy wczesnego Gomułki, zaś urodziłem się jeszcze za wujka Józia), redakcja zajmująca się zbieraniem informacji o autorach napisała do mej Matki list (posiadam go a domowym archiwum), w którym pytała, czy Kuba z nadtytułu jej recenzji teatralnych "Z Kubą na widowni", to współautor, czy też postać fikcyjna. Współautorem oczywiście nie byłem (nie umiałem wtedy jeszcze pisać, do szkoły poszedłem dopiero na jesieni 1959 roku), więc wnioskuję, że formalnie od 50 lat jestem osobą fikcyjną. I dobrze mi z tym!

Kiedy więc kilka dni temu portal Nasza Klasa zmienił regulamin i kazał opowiedzieć się po stronie realu albo fikcji, to wykorzystałem tę okazję i w ogóle zamknąłem konto. Mogę być osobą fikcyjną w bibliografii polskiej, ale nie w Naszej Klasie, w towarzystwie Matki Boskiej oraz postaci z bajek. Tym bardziej, że przez pół roku od zapisania się do w/w portalu w gruncie rzeczy nie miałem żadnych korzyści wynikających z faktu przynależności. Kolegów z różnych szkół, z którymi chcę się przyjaźnić, mogę łatwo znaleźć, bo utrzymuję z nimi kontakty. Braku kontaktu z tymi, z którymi nie mam ochoty spotykać się, nawet w internecie, nie żałuję. Zaś wykorzystywanie portalu do pokazywania mojej (siwiejącej) grzywy nie jest wystarczającym powodem do utrzymywania rachunku tamże.

Jeśli więc ktoś będzie usiłował mnie szukać w N-K, to niestety już nie znajdzie. Byłych znajomych z N-K przepraszam, że przestałem ich znać, w każdym razie w tym portalu. Chyba, że jakiś dowcipas zapisze mnie znowu - jako osobę fikcyjną. Jestem już przyzwyczajony. Od pół wieku.