Przyznaję się bez bicia, że wyśmiewany kiedyś przeze mnie model wszechobecnej reklamy nie sprawdza się w wielu dziedzinach twórczości. Na przykład sprzedawcy muzyki nie wiedzą, jak zarobić na reklamie towarzyszącej darmowej ofercie internetowej. Także autorzy książek nie wiedzą, jak wsadzać reklamy: tzw. product placement, oczywisty w TV, jest mało wyrazisty w słowie drukowanym i śpiewanym. Internet poradził sobie z reklamami poprzez AdSense, czyli dobór reklam w zależności od kontekstu. Tyle tylko, że coraz więcej reklamodawców chce wierzyć, że płacą za skuteczną reklamę. Na przykład ostatnio zaczęli buntować się przeciwko reklamom na zaparkowanych domenach, takich jak moja niegdysiejsza tatarkiewicz.com, która ewidentnie służy właśnie takiemu celowi.

Owszem, nowocześni Japończycy wymyślili już aktywne panele reklamowe z łączem WiFi, w sam raz do wstawiania w domu, jak przewidywałem w felietonie wspomnianym powyżej (ironicznym - wyjaśnienie dla pewnego czytelnika, mało spostrzegawczego). Tylko kto będzie oglądał reklamy, kiedy i tak jest już ich nadmiar?! Szczególnie w Polsce, która wszystkim przyjezdnym jawi się jako jeden wielki billboard - podejrzewam, że skuteczność tych reklam jest bardzo niska. Ostatnio branża porno też zaczyna narzekać na kłopoty, bo rozpowszechnianie kradzionych filmów przez internet powoduje zmniejszenie sprzedaży DVD. W rozbieranych scenach trudno jest cokolwiek reklamować - nawet prezerwatywy zasłaniają co trzeba...